Download PDF
முகப்பு வாயில்



பொருட்பால் > துன்பவியல் > ஈயாமை
273.
துய்த்துக் கழியான் துறவோர்க்கொன்று ஈகலான்
 வைத்துக் கழியும் மடவோனை - வைத்த
 பொருளும் அவனை நகுமே உலகத்து
 அருளும் அவனை நகும்.

பொருளை உண்டு அனுபவிக்காதவனாய்த் துறவிகளுக்கும் ஒன்றை ஈயாதவனாய், பொருளை அப்படியே விட்டு விட்டு இறந்து போகும் அறிவில்லாதவனை, அவன் தேடி வைத்த பொருளும் நோக்கி (இம்மையில்) என்னை நீ நன்கு பயன்படுத்திக்கொள்ளவில்லையே எனச் சி¡¢க்கும். (தான் தேடிய பொருளால் அறம் செய்து மறுமைப்பேறும் பெற்றிலனே என அருளுடையோரும் சி¡¢ப்பர். (ஈகை இல்லாதார் இம்மை மறுமை இன்பங்களை இழப்பர் என்பது கருத்து).

274.
கொடுத்தலும் துய்த்தலும் தேற்றா இடுக்குடை
 உள்ளத்தான் பெற்ற பெருஞ்செல்வம் - இல்லத்து
 உருவுடைக் கன்னியரைப் போலப் பருவத்தால்
 ஏதிலான் துய்க்கப் படும்.

பிறர்க்குத் கொடுப்பதையும், தான் அனுபவிப்பதையும் அறியாத உலோப குணமுடையவன் அடைந்த பெரும் செல்வமானது, வீட்டில் பிறந்த அழகிய கன்னிப் பெண்களைப் பருவ காலத்தில் பிறர் அனுபவிப்பது போல, அயலானால் அனுபவிக்கப்படும். (உலோபியின் செல்வத்தை அயலாரே அனுபவிப்பர்).

ஈயாமை
Previous Chaper 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next